Ben ve Kendim

Bu ne güzel bir süpriz
Ben gelmişim kendimi ziyarete
Bütün olanlardan sonra
Hala yaşıyormuyum yoksa
Yoksa hala yaşatıyormuyum umutlarımı
Tamam ediyorum kabul
Borçluyum kendime bir özür
Çok kırdım kendimi
Bütün suçları kendimde aramıştım
Kendimeydi İnfazlarım hep
Ama ben hiç kendimde değildim ki

Ne güzel hayallerim vardı kendimle
Geleceğe biletimiz vardı
Güzel günlere yol alacaktık
Hani içimdeki çocukla hep barışık kalacaktık
Ama o çocuğu sakladığımdan beridir
Onu taklit etmeye çalışan bir deli oluverdim
Ne halim varsa gördüm yani
Ama gördüğüm bu halimi hiç sevemedim
Bende koyuverdim zamana kendimi
Saatin tik taklarıyla eğlendim
Tik dedim birileri hayatımdan çıktı
Tak dedim hepsini unuttum

Kavgalarımız oldu öldüresiye
Ben hiç kabullenemezdim gerçekleri
İnsanlıktan , onurdan , iyilikten bahsederdim
Sen hiç oralı olmazdın
Ama sen olurdun hep haklı çıkan
Haksızlık etmişim meğer sana hep
Kendim olmalıymış önceliğim
Kendimi korumalıymışım meğer
Ben başkalarını korumaya çalışıp
Onları savunurken
Meğer ben olmuşum savunmasız kalan

YOĞUNLAŞTIM

                                                             


                 Bu aralar ne kendi bloğumla ilgilenebiliyorum nede takip ettiğim bloglara bakabiliyorum . Çalıştığım şirketin taşınması ve sağlık problemlerim sebebiyle çok yoğun bir dönemin içine girdim . Kafamı kaşıyacak zamanı zor buluyorum açıkçası . Bu taşınma dönemi çok yorucu geçmesine rağmen bir açıdan çok faydalı oldu . Bu bir haftalık süreçteki taşınma telaşesi kafamdaki iş karmaşasının boşalmasını sağladı . Kafam öylesine doluydu ki  bu doluluk hiçbir şeye konsantre olamamama neden oluyordu . Biri bir şey söylediğinde veya sorduğunda aptal aptal suratına bakıp kısa bir süre ne dediğini anlamaya çalışıyordum . Ama yaptığım iş dışında başka bir şeye yönelmem kafamın boşalmasına ve rahatlamama sebep oldu . Üzerimdeki iş gerginliği uçup gitti  , bide  şu yorgunluk olmasaydı çok daha iyi olacaktı . Bu hafta , hafta sonu da dahil tam mesai yaptık . O çok sevdiğim uykudan mahrum kaldım yani kısa bir süreliğine . O yüzden hafta sonunu iple çekiyorum . Bir süre daha devam edecek bu yoğunluğun ardından ve sağlığım düzelmiş olarak  tekrar bu çok sevdiğim blog dünyasındaki yerimi alana kadar görüşmek üzere .

KIZIMA

Merhaba bebeğim , bi tanem , aşkım .

Şimdi beni tanımıyorsun , tanımıyorsun bu genç adamı . Ben …. Ben senin babanım kızım . Bilmiyorum sana anlatacaklarımı duyabilecekmisin ama bildiğim , seni çok sevecek bir baban olacak gelecekte . Şimdi bilmediğim bir yerdesin, galiba cennet dedikleri yerdesin şimdi ve beni dinleyip gülüyorsun , “bu aptal adamı benim babam” diye. Üzgün bebeğim baban bi aptal . ama bu aptal adam seni çok seviyor .

Bir gün gelecek bir kadın bana bebeğimiz olacak diyecek . Sevinçten havalara uçacağım o an . Herkese baba oluyorum diyeceğim , sokaklara çıkıp haykıracağı

-Baba oluyorum !!!

-Baba oluyoruuuuuuuuumm !!!!!!!

Bende baba olacağım , babam olacağım bende . Aylarca senin aramıza katılacağın günü bekleyeceğiz. . Annenle hayaller kurup , planlar yapacağız . Bi tanem seni çok seviyorum ama annenide fazla hırpalama olurmu , onuda çok seveceğim çünkü .

Ve o an gelecek , hep kötü anılarımın olduğu o hastane koridorunda senin geldiğini müjdeleyecekler bana . Seni ilk gördüğümde allahım diyeceğim , bu küçücük şey ne kadarda tatlı. Acemice seni kollarma alacağım . Ne kadarda güzel kokuyosun sen . Allahım ellerimde bi mucizeni tutuyorum , bana böyle bir mucize verdiğin için sana şükürler olsun , hayatım boyunca bu mucizeni koruyacağıma yemin ederim . Göz göze geleceğiz senle . Sakın korkma tamamı . o uzun ince şey senin baban .

Büyümeye başlayacaksın . İyi günleride olacak , kötüleride ama ben her zaman senin yanındayım bebeğim .hastalanacaksın , başucunda sabahlayacağım , üzülüğünde bende üzüleceğim , senin sevinçlerini paylaşacağım . Sana masallar anlatacağım , oyunlar oynayacağım seninle. Okula başladığında sabahları beraber gideceğiz okula , beraber ders çalışacağız seninle . Ama matematikde bana güvenme bebeğim , üniversitede 5. senede geçebildim matematiği , kusura bakma sana pekde yardımcı olamayacağım bu konuda

Git gide büyümeye başlayacaksın , güzel genç bir kız olacaksın zamanla . Anneni bırakıp seni kıskanmaya başlayacağım . Ama baştan söyleyeyim , baban biraz geri kafalıdır , öyle açık saçık giyinmene izin vermem , hele yanında bi çocuk görürsem parçalarım o çocuğu . Ama gün gelecek hıyarın biri senin kalbini çalacak . Uçacaksın yuvandan ve o hıyarla kendi yuvanı kuracaksın

Hayal kurmak için erkenmi oldu acaba, önce anneni bulmam gerekli değilmi. Kimbilir nerdedir o cadoloz , kimbilir nerde tanışcaz acaba ?

11.11.2007

HANİ SEN GİTTİN YA

Hani sen gittin ya

Git dedim bende herşeye

Seni sormalarından korktum hep

Seni hatırlatmalarından korktum

Senin  kıyametin koptu içimde

Seni kıyamet olarak anmalarından korktum

Sen gittin ya

Ardında bıraktıklarını kimse bilmesin istedim

Hani sen gittin ya

Bende çektim gittim buralardan

Ardımda bana benzeyen birini bıraktım

Maksat dostlar alışverişte görsün

İstemedim beni yıkılmış görmelerini

Desinler istedim

O neler gördü , aşar gider bu engelide

Yarın tekrar gülmeye başlar

Hani sen gittin ya

Şaiirin dediği gibi olmadı hiçbir şey

Hani herkes sana benzeyecekti şimdi

Oysa benzemedi kimse sana

Yanımdayken herkesde bir sen bulurdum

Gittiğinde ne değiştide

Kimsede bulamaz oldum seni

Ne değiştide

Kimse bulamadı sendeki beni

Hani sen gittin ya

Senle yaşadığım her anıyı karaladım ben

Hepsini bir başkasıyla tekrar yaşadım

İstedim ki seni değil

Hatırlatmalıydı bir başkasını o anılar

Sen gidince anılarıda gönderdim peşinden

Bana ait kalmamalıydılar çünkü

Hani sen gittin ya

Ben gittiğin yerde bıraktım bütün duygularımı

Geri döndüğümde dönen ben olmamıştım

Sanki bütün aşklarım aynıydı

Gidenlerle , bıraktıklarım hep aynıydı sanki

Şimdi düşünür oldum

Sahi  sen kimdin ?

Bu şiiri ben hangi giden için yazdım ?

Paylaş

NERDE O GÜÇLÜ KADINLAR

       

                İlişkilerime baktığımda temelde hep güçlü olduğunu düşündüğüm bayanlara yöneldiğimi gördüm  . Neden böyle yapmışım diye düşününce de temelinin aileme dayandığını fark ettim . Annem yaşadığımız onca felakete , onca  zorluğa rağmen hep ayakta kalabilen , eşinin arkasında durup ailesinin temellerini sağlam tutmaya çalışan gerçekten güçlü bir kadındı  . Keza teyzelerimde öyleydi . Onlarda tek başlarına hayata atılıp , hem özgürlüklerini , hem de prensiplerini korumayı becerebilmişlerdi .  Teyzelerimin  bekarlık dönemimde haftanın en az 3-4 günü onların evinde yatıp kalktığımdan onları çok fazla gözlemleme imkanı bulmuştum .Yani hayatımın çocukluk ve ergenlik dönemi güçlü bayanların eşliği altında geçirmiştim kısacası .

              Büyüdükten sonraysa hep onlara benzediğini düşündüğüm bayanları hayatıma sokmuştum . Bu bayanların anlattıkları kendi yaşam hikayelerini hayranlıkla dinleyip . “Vay be” demiştim kendi kendime . “Ne kadar muazzam bir karakter” Bir çok engelle baş edip , feleğin çemberinden geçmeyi başarmışlar , zorlukları alt etmeyi bilmişlerdi  . Gerçektende öylemiydi peki . Kesinlikle HAYIR !  Ben sadece onların anlattığı süslü hayat hikayelerine odaklanmış , o içinden çıktıkları zor durumlardan aslında mecbur oldukları için çıktıklarını fark edememiştim . O engeller kendi istekleri dışında hayatlarına girmiş ve başka çareleri olmadıkları için mücadele etmek zorunda kalmışlardı .Onların güçleri sadece zorunluluktan geliyordu yani  . Hayatlarının diğer bölümlerine baktığımdaysa hayatlarını hep korkaklıkla , bir şeylerden kaçarak , zoru görünce hemen yelkenleri indirerek geçiren insanlar olduğunu gördüm . Ki bu bayanlardan biri.  , benim hayranlığımı kazanan o mücadelesinin aslında pişmanlıklarla dolu olduğunu kendisi itiraf etmişti .

              Atlarsan atlarım diyen ben atladığımda kaçıp gitmiş , sen ölmeden önce ölmek isterim diyen beni öldürmüş , seni hiçbir şekilde bırakmam diyen ilk fırsatta kaçmış , bana yardım edebilecek kim var ki diyince önce  “ben” diyen sonra bir tekmede kendi atmıştı . Kalbim beni yanlış insanlara mı yöneltmişti yoksa artık o beni büyüten , o güçlü kadınlara benzeyen kadınlar benim neslimle birlikte tükenmiş miydi ? Hani nerde annem gibi eşinin arkasında durabilen , hani teyzelerim gibi hayatla kendi kaideleriyle mücadele edebilen , hani arkadaşımın eşi gibi okulu 1-2 sene uzatacağına kesin gözüyle bakılan birini adam edip 4 senede bitirten , hani arkadaşımım yengesi gibi cesaretli , hani nerde benim kurtuluş savaşında cepheye mermi taşıyan kahraman ninem .

             Bozulan karakterler miydi yoksa benim onlardan beklentim olması gerekenden fazlamıydı bilmiyorum . Ama belki de suçu bayanlara  atmak yerine birazda kendime bakmalıyım . Sonuçta ben izin verdiğim için oldu her şey . Süslü hikayelerin , büyük lafların benim içimde aynı büyüklükte beklentiler oluşturmasına engel olmalıyım ama  beklentisiz bir ilişki neye yarar ki , ne kadar kalıcı olabilir ? Belki de tercihlerim yanlıştı yada onların önüne bir amaç koymalıydım . Bilemiyorum belki de çevremdekilerin söylediği gibi  ilişkilerde sürekli orta yolu bulmaya çalışmak yerine kavga gürültü çıkararak kendi üstünlüğünü kabul ettirmeye çalışmak gerekli .