***

bebek , çocuk , hüzün
Git içimdeki iyi çocuk . Sen bu dünyaya yakışmıyorsun . Bu dünya o kadar kötü , o kadar kirli ki , senin temizliğin insanların hoşuna gitmiyor . Yürekleri ruhları o kadar kirlemiş ki , kendilerini o kadar karanlığa alıştırmışlar ki senin ışığın onları korkutuyor

Git benim iyi yanım . Beni kötü yanımla baş başa bırak . Bırak ki yapacağım her kötü şeyde sen çıkıp ta karşıma vicdanımı sızlatma. Sızlatma ki bende hak etmediğimi değil , hak ettiğimi alabileyim

Git gülen çocuk , beni gözyaşlarımla baş başa bırak . Sen gülmeyi seversin , sen olmazsan gözyaşlarım bana acı yerine güç verecek . Bu dünya güçlülerin dünyası , sense benim zayıf yanımsın

Git içimdeki melek , beni şeytanlarımla baş başa bırak . Gerekirse ben onlarla da yaşarım , onlarla da yarışım ve onları da geçebilirim . Merak etme sen ateşe de alışırım ben .

Hadi git benim suskunluğum , her düşüpte kalktığımda yaralarımı saran küçük , git de beni yaralarımla baş başa bırak . Nasılsa artık acı vermiyorlar bana

Üzgünüm çocuk , beraberliğimiz buraya kadarmış . Seni her öldüğünde diriltmekten , seni üzmemek için uğraşmaktan , insanları sana alıştırmaya çalışmaktan sıkıldım ve yoruldum artık .

Gitmen lazım çocuk , çünkü seni her öldüğünde dirilten ben , seni kendi ellerimle öldürmek zorunda kalmayayım . Mademki iyilere yer yok bu dünyada , mademki sevgi her şey demek değil , mademki sevda masallarda , mademki her şey yalan , içimdeki bütün iyilikleri , sevdaları , güzel olan her şeyi alda git .

Bana verilen sözlerin hiç biri tutulmadı , bende sana verdiğim sözü tutmayacağım . Unut seni hiçbir zaman öldürmeyeceğim , seni hep korumaya çalışacağım dememi . Ben kendimi koruyamadım ki , önce beni öldürdüler ki , git çocuk bu ölü adamın halini görüp de daha fazla üzülme .

Biliyorum gitmeyeceksin , o yüzden önümde diz çöküp yalvarman , o yüzden ağlaman ama üzgünüm . Ben öldüm seninde ölmen , lazım . Mademki gitmiyorsun benimle aynı kaderi paylaşacaksın . Elimdeki hançeri kaldırıyorum şimdi , o yüzden bakma yüzüme , seni öldürenin ben olduğumu görme . Ve hançeri kalbine saplıyorum

Elveda küçük çocuk , güzel günlerimiz olmuştu

TEMMUZ 2007
Read More ...

***

bebek , çocuk , hüzün
Resim yazısı ekle

Senin yanındayken tanıyamıyorum kendimi . bazen durup düşünüyorum . Bu kızın yanındaki , bu kendinden geçmiş neşe dolu insan ben miyim ? Hayır hayır bu ben olamam . İnsanlar bana mutsuz olmayı öğretmişlerdi . Mutsuzken bile yalandan sırıtmayı marifettir diye beynime kazımışlardı .Beni yürüdüğüm aydınlık yollardan çekip karanlığa alıştırmışlardı . Senin yanındaki o çocuksa gerçekten gülümsüyor . Nezaket icabı veya iş olsun diye değil . Yüreğinin en ücra köşesine kadar gülüyor . O çocuk ben değilim , tanımıyorum ben o çocuğu . Ben geceleri yastığa başımı koyduğumda mutlu olmanın yollarını düşünürüm . Yanındaki çocuksa ezelden beri beridir mutlu gibi . O çocuk kim acaba ? O ben olmadığıma göre ! Yoksa beni bana benzeyen biriyle mi aldatıyorsun ? Ama dur bir dakika . Sanki o çocuğu hatırlar gibiyim . Yıllar öncesi bir yerlerden hatıralarıma bir şeyler sızar gibi oluyor . Kimdi o çocuk ? Kim olabilir acaba ? Evet evet hatırladım o bendim .O çocuk benim hayatı daha yeni tanımaya başlayan halim . Bütün insanların iyi olduğunu , hayatın her şeye rağmen güzel olduğunu düşünen , hiç bir şeyi dert etmeyen ve bütün moleküllerinin en iç noktasına kadar mutlu olan çocuk . O çocuğun ne işi var ki burada ? Sen mi çağırdın onu ? Benim o kadar uğraşıp da bir türlü getiremediğim o çocuğu nasıl olduda kandırabildin . Nasıl olduda geçmişin tozlu raflarında saklı duran küflenmiş bir hatırayı canlandırdın ? Bu fosilleşmiş bedenler arasında kafasını gökyüzüne çıkartmaya korkan bir tohumu nasıl yeşerttin ? Yıllardır beynimin ve kalbimin tonlarca ağırlıktaki kasalarına kilitlediğim ve şifrelerini benim bile unuttuğum o kasaları nasıl açıpta o parçalara ayırdığım çocuğu dışarı çıkarttın .Hayır hayır bu olamaz .Evet evet olmuş bile.
Ama ya o da birçok insanın oynadığı o mutluluk oyununu oynuyor olamaz mı ? Pekala birbirlerine rol yapan o sayısız insanlardan biri olabilir oda . Dostluk rolü , sevgili rolü , bilgiçlik rolü veya acındırma rolü yapan insanlardan ne farkı var ki ? Sonuçta o da bir insan .Acaba gerçekten mutlu olup olmadığını sorsam bana cevap verir mi ? Doğruları söyler mi bana ? Ben , kendime yalan söyleyebilir miyim ki ? Korkuyorum ona soru sormaktan . Hem yalan söylemesinde hem de gerçekleri söylemesinden korkuyorum . Ama benim korkularım bu kadar basit olamaz . Başka bir nokta olmalı . Evet evet buldum . Korkum sen olmalısın . Senden korkuyor olmalıyım ben . Sence bu korku aşkın bir maliyeti mi ? Senden niçin korkuyorum peki ?Çünkü sen benim için bir belirsizliksin . Tıpkı benimde senin için belirsiz olmam gibi . O halde sende korkuyorsun . Benim içimdeki , o ağzından salyalar akarak keskin dişlerini etrafa gösteren ve her an saldırmaya hazır belirsizlik canavarı senin kalbinin de bir yerlerinde duruyor olmalı . Fakat seninle aramızda bir fark var . Ben o canavarı bütün gücümle öldürmeye çalışırken sen sadece onu seyredip ölmesini umut ediyorsun . Acaba yanındaki o çocuk içindeki canavarı öldürebilmiş mi ?
Her şeye rağmen ben o çocuğu çok sevdim . Eğer bir gün gizlice çekip gitmezse belki mutluluk konusunda ondan bir şeyler öğrenebilirim . O kadar çok şeyde istemiyorum . Bana sadece unuttuğum güzellikleri yeniden hatırlatsa da yeterli olurdu .
Read More ...

***

Ben küçüktüm
Sevdayla yaşar
Karanlıktan korkardım


Ben büyüdüm
Karanlıkta yaşayıp
Sevdadan korkmaya başladımhüzün , adam
Read More ...

***

hüzün , adam
Varsın giden gitsin
Varsın vuran vursun
Sen başını dik tut
Nasıl düşünce kalkmayı öğrendinse
Yaralarını sarmayı da öğreneceksin
Üzülme demem sana
Belki onlar için üzülmeni hak ettiler
Ama sevgini asla
Read More ...

***

Üşüyorum annem beni kollarına al
Donuyorum bu buz gibi yerde
Canım acıyor annem , acıtıyorlar onu
Canımı tut
O sert yumruklardan koru
Annem bana insan olmayı öğretmiştin ya hani
Insanların benim gibi olmadığını niye öğretmedin
Korkuyorum
Uyuyamıyorum annem benimle yatarmısın
Karanlığa alışalı çok oldu
Ama aydınlıktaki gölgeler korkutuyor beni
Annem özledim seni
Karşılıksız sevgiyi
Karşılıksız sevgini özledim annem
Annem yoruldum artık
Nefes almak işkence oldu bana
Nefes almaktan yoruldum
Artık boşveremiyorum hiç birşeyi
Kaçamıyorum gerçeklerinden hayatın
Üzerime yığıldı bütün gerçekler
Kımıldayamıyorum annem,
Annem geceler niye bu kadar kara
Insanlar neden bu kadar acımasız
Yaşamak neden bu kadar zor
Ben daha küçüğüm
Ben daha çocuğum
Söylesene nasıl baş edeyim hayatla
Annem oğlun büyüyor
Annem oğlun yavaş yavaş
Sana benziyor

xx.xx.2000
Read More ...

    Blogger news

    Blogroll

    About