GÜRÜLTÜLÜ SESSİZLİK
Ne halim varsa gördüm
Gördüğüm bu halimi hiç sevemedim
Bana dair bir şey yokmuş
Nereye baksam sizden bir parça
Benim değil bu hal
Her şeyimi alıpta , bana bıraka bıraka
İçinde bir ben olmayan
Koskocaman bir siz bırakmışsınız
Gördüm halimi korktum
Bir çığlık attım
Kimse duymadı
Ama ben sağır oldum
Kesildi sesler , uğultular dindi
Sonra sinirlendim
Neden sessizlik bu kadar gürültülü diye
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Efenim babamın rahatsızlığı dolayısıyla önümüzdeki günlerde yazılarım sizinle kısa bir ayrılık yaşayacak. Hastahane uğrak yerim oldu bu aralar . Ameliyattı , sonuçlardı , beklemeydi , önümüzdeki günler ne getirir acaba falandı derken zor bir dönemin içinde buldum kendimi. Hiç bi şey olmasa bile sevdiğiniz bir insanı acı çekerken görmek veya onun hastahane yatağında bize muhtaç bi vaziyette olmasını görmek bile insanın canını çok yakıyor . Başka şeylere konsantre olmakta güçlük çekiyorum o yüzden. Belki yazamasamda bu aralar , en azından okuyucu olarak bi çoğunuzu takip edeceğimi düşünüyorum . Bu durumla ilgili duygu sömürümü dönünce yaparım artık :) Ben müsaade isteyerek , kısa bir ayrılığa gidiyorum.
