CENNET KAÇKINI (FİRARİ RUH)

Yazarım bu şiiri
Hiç kimse için , bir hiçliğin içinden
Bundan mıdır bilmiyorum
Hatırlamıyorum artık kimlere demiştim
Seni ölene kadar seveceğim diye
Hatırlamıyorum artık
Kaç kez öldüm 
Verdiğim sözü tutabileyim diye
İşte bu yüzden sevgili bayan hiç
Seni ölene kadar sevmeyeceğim
İllaki çıkacaksa her yol ölüme
Ben seni öldükten sonrada seveceğim
Kandıramayacak beni  değil dört huri
Dört yüzü gelse bir araya
Ben yine döneceğim cennetin kapılarından
Toplayacağım bütün firari ruhları
Geleceğim gerekirse seni cehennemde bile aramaya
O yüzden yapsalarda mezar bu fani vücuda
Rahat durmaz bu sonsuz ruh o mezarda
Silerim de mezar taşımdaki ölüm tarihini
İnadım inat deyip de
Kaçar gelirim yine senin yanına
Eğer ki Rabbim izin vermezse bunlara
Beklerim seni cennetin bir köşesinde
İkimiz için hazırlayacağım o kocaman yuvada

BU ACAYİP ADAM BENİM

Bu  acayip adam benim

Bu acayip hayat benim adam

Şişeler atarım denize içinde mesajlar olan

Beni bulun diye değil , beni bulmayın diye

Beni bulmalarını dileyip ,bulmamaları için uğraşırım

Çünkü yalnızlığı sevmem

Ama bu adaya gelenler

Ağaçlarımı keserler

Kendi ateşlerini yakabilmek için

Çiçeklerimi koparırlar

Güzel görüğnebilmek için

Sularımı kirletirler

Kendilerini temizleyebilmek için

Beyaz bayrakla gelip

Zafer çığlıklarıyla geri dönerler

Bense bir mezarlık yaptım onlar için

İçlerine öldürdüğüm ruhlarını gömdüm

Koydum isminide

Vazgeçilmez insanlar mezarlığı

Bazen savaş boyaları süründüm

Saldırdım beyaz bayraklılara

Sonra durdum baktım

Meğer saldırdığım kendimmişim

Kanatlar yaptım uçabilmek için

Attım kendimi bir yamaçtan aşağı

Rüzgarı hissettiğimde uçuyorum sandım

Ama aslında

Ben yere çakılan bir melektim

Her sabah uyandığımda

Uykumda ağladığımı düşünürdüm

Çünkü çiğ damlalarını gözyaşım sanardım

Herkes gibi benimde bir adam var işte

Başımı kaşıyarak bakarım bazen

Etrafımdaki adalardaki adamlara , kadınlara

Hepside yalnız olduğunu düşünürler

Ama biz yalnızların oluşturduğu bir kalabalığız

Bazen fark edilmek için

İçine mesaj koyduğumuz şişeleri

Denize atmak istemeyiz

Atarız birbirimizin kafasına

Anlaşılabilmek için                                      

Yakarız birbirimizin canını

Dedim ya

Bu  acayip adam benim

Bu acayip hayat benim adam

ARTIK

Bıraktım artık

Her gece kendi ateşimle yanıp

Sabaha külleşmiş uyanmayı

Her sabah kendi küllerimden

Yeni bir ben yapmayı

Yeni bir umuda tutunmayı

Bıraktım işte

Kül prensi olarak yaşamayı

Beklemiyorum artık

Bir gün karşıma çıkacağına inandığım insanı

Sonsuza kadar yaşamayacağımdan

Sonsuz kadar uzak ihtimallere tutunamam

Kandıramam kendimi

Gerçek bir aşkın olduğuna

Beklemiyorum işte

Beklenecek hiç kimse olmadığından

İnanmıyorum artık

Her aşk bir ceza olarak geldiğinden

İsraf ettiğiniz aşklarımın bir ödülü olacağına

Bana öğretilen tüm gerçekler yalandı

Bir gündüz rüyasıydı

Şehirde görülen bir seraptı

İnanmıyorum işte

Bana öğrettiğiniz gerçekler yaktı benim canımı

Toplamıyorum artık

Kalbimde bıraktığınız yıkıntıları

Siz zahmet etmeyin boşuna

Ben kendi ellerimlede yakarım

İçimdeki tüm ormanları

Dağıtırım tüm görkemli duyguları

Bir mit olur aşk bana

Toplamıyorum işte

Artık benden arta kalan külleri 

Ben ve Kendim

Bu ne güzel bir süpriz
Ben gelmişim kendimi ziyarete
Bütün olanlardan sonra
Hala yaşıyormuyum yoksa
Yoksa hala yaşatıyormuyum umutlarımı
Tamam ediyorum kabul
Borçluyum kendime bir özür
Çok kırdım kendimi
Bütün suçları kendimde aramıştım
Kendimeydi İnfazlarım hep
Ama ben hiç kendimde değildim ki

Ne güzel hayallerim vardı kendimle
Geleceğe biletimiz vardı
Güzel günlere yol alacaktık
Hani içimdeki çocukla hep barışık kalacaktık
Ama o çocuğu sakladığımdan beridir
Onu taklit etmeye çalışan bir deli oluverdim
Ne halim varsa gördüm yani
Ama gördüğüm bu halimi hiç sevemedim
Bende koyuverdim zamana kendimi
Saatin tik taklarıyla eğlendim
Tik dedim birileri hayatımdan çıktı
Tak dedim hepsini unuttum

Kavgalarımız oldu öldüresiye
Ben hiç kabullenemezdim gerçekleri
İnsanlıktan , onurdan , iyilikten bahsederdim
Sen hiç oralı olmazdın
Ama sen olurdun hep haklı çıkan
Haksızlık etmişim meğer sana hep
Kendim olmalıymış önceliğim
Kendimi korumalıymışım meğer
Ben başkalarını korumaya çalışıp
Onları savunurken
Meğer ben olmuşum savunmasız kalan

YOĞUNLAŞTIM

                                                             


                 Bu aralar ne kendi bloğumla ilgilenebiliyorum nede takip ettiğim bloglara bakabiliyorum . Çalıştığım şirketin taşınması ve sağlık problemlerim sebebiyle çok yoğun bir dönemin içine girdim . Kafamı kaşıyacak zamanı zor buluyorum açıkçası . Bu taşınma dönemi çok yorucu geçmesine rağmen bir açıdan çok faydalı oldu . Bu bir haftalık süreçteki taşınma telaşesi kafamdaki iş karmaşasının boşalmasını sağladı . Kafam öylesine doluydu ki  bu doluluk hiçbir şeye konsantre olamamama neden oluyordu . Biri bir şey söylediğinde veya sorduğunda aptal aptal suratına bakıp kısa bir süre ne dediğini anlamaya çalışıyordum . Ama yaptığım iş dışında başka bir şeye yönelmem kafamın boşalmasına ve rahatlamama sebep oldu . Üzerimdeki iş gerginliği uçup gitti  , bide  şu yorgunluk olmasaydı çok daha iyi olacaktı . Bu hafta , hafta sonu da dahil tam mesai yaptık . O çok sevdiğim uykudan mahrum kaldım yani kısa bir süreliğine . O yüzden hafta sonunu iple çekiyorum . Bir süre daha devam edecek bu yoğunluğun ardından ve sağlığım düzelmiş olarak  tekrar bu çok sevdiğim blog dünyasındaki yerimi alana kadar görüşmek üzere .